فرجی: اصلا وقت نمی‌کنم به موبایلم نگاه کنم

مخاطب۲۴- از سه سالگی راکت به دست شدم
 تنیس روی میز ایران طی چند سال گذشته روند خوبی را در بخش پایه طی می‌کند و نوجوانان و جوانان پینگ پنگ باز کشورمان توانسته اند با حمایت فدراسیون، تلاش مربیان و خانواده‌ها در رقابت‌های جهانی و آسیایی نتایج قابل قبولی را کسب کنند تا جایی که در حال حاضر در رنکینگ زیر ۱۵ سال جهان یک نوجوان ایرانی به نام بنیامین فرجی صدرنشین است. فرجی با درخششی که داشته توانسته بالاتر از رقبای چینی، کره و ژاپنی رنک یک دنیا را در اختیار داشته باشد. او که ۱۴ سال سن دارد رویا‌هایی را در سر می‌پروراند و دوست دارد در آینده حضور در المپیک را تجربه کند. یکی از خوش شانسی‌های فرجی در این رشته حضور پدرش به عنوان مربی است. رضا فرجی بازیکن سابق تیم ملی و مربی فعلی یکی از رده‌ها است و بنیامین با حضور در کنار پدر به تجربیات خوبی رسیده است. بنیامین که این روز‌ها خودش را برای حضور در قهرمانی آسیا در فیلیپین آماده می‌کند، 

--- چه شد که به سمت این رشته آمدی و چطور شروع کردی؟ با توجه به اینکه یک خانواداه پینگ پنگی داشتیم به این رشته کشیده شدم. همانطور که می‌دانید پدرم بازیکن سابق تیم ملی جوانان و بزرگسالان بوده و در حال حاضر سرمربی تیم ملی امید است. من هم به واسطه پدرم و اینکه از بچگی با راکت و توپ عجین بودم، به این رشته علاقمند شدم.

--- از چند سالگی؟ تقریبا از سه سالگی با این ورزش آشنا شدم. روی میز می‌رفتم و پدرم راکت گرفتن و ضربه زدن را یادم می‌داد. اما به صورت حرفه‌ای از ۶، ۷ سالگی بود.
فکر می‌کردم نفر اول ایران شوم، اما جهان نه

--- الان از اینکه این رشته را انتخاب کردی راضی هستی؟ از آنجا که جنب و جوشم زیاد بود و این رشته هم تحرک زیادی دارد، به همین خاطر خیلی دوستش دارم و از انتخابم راضی ام. پدرم هم در این زمینه بسیار تاثیرگذار بود.

--- از همان اول در خانه میز داشتید؟ از اول نداشتیم و باشگاه می‌رفتم، اما از زمانی که کرونا آمد و باشگاه‌ها بسته شد، تمریناتم را در خانه انجام دادم و ۲ سال به همین شکل بود.

---  روزی چند ساعت تمرین میکنی؟ ۳ ساعت صبح و ۳ ساعت بعداز ظهر. هر زمانی هم درس هایم سبک‌تر باشند تمرینات را ادامه می‌دهم.

--- در سالن با پدرت تمرین میکنی یا حریف تمرینی داری؟ چند نفر از دوستانم هستند و با هم تمرین می‌کنیم.

--- روزی که شروع کردی فکر می‌کردی یک روز نفر اول جهان شوی؟ در رده جهانی نه، اما این انتظار را از خودم داشتم که در ایران اول باشم. حالا به لطف خدا در جهان هم در رده نوجوانان اول هستم. امیدوارم در رده جوانان هم همین روند را داشته باشم.

--- الگویت در تنیس روی میز چه کسی است؟ اول هاریماتو ژاپنی بود بعد الان مالونگ چینی است.

--- در ایران چطور؟ بیشتر روی خودم کار می‌کنم. خودم در ایران به جایگاهی رسیدم که احساس می‌کنم می‌توانم الگو باشم، اما هیچ وقت مغرور نشده و نمی‌شوم.
بین پینگ پنگ و فوتبال، پینگ پنگ را انتخاب کردم

--- خیلی از نوجوانان ایرانی دوست دارند یک روزی با نوشاد عالمیان بازی کنند، شما چطور؟ نوشاد بازیکن بزرگی است و تاکنون با او بازی نکرده ام و امیدوارم فرصتی شود که من هم بتوانم با او رقابت داشته باشم.

--- به رشته‌های دیگر هم علاقه داری؟ یکی دو سال قبل به رشته پدل علاقمند بودم، اما الان نه.

---  فوتبال چطور؟ ۵، ۶ سالم بودم در کنار پینگ پنگ مدرسه فوتبال می‌رفتم، اما در نهایت باید یک رشته را انتخاب می‌کردم که پینگ پنگ بود، چون توانایی اش را داشتم که موفق شوم.

--- مسابقه و اردو زیادی می‌روی، در این شرایط مدرسه و درس را چطور مدیریت می‌کنی که به تحصیلت هم آسیب نرسید؟ در حال حاضر در مجموع آینده سازان تحصیل می‌کنم که مدیر آن به من لطف دارد و در مسائل درسی خیلی کمکم می‌کند. به من اجازه داده اند که اگر مسابقه مهم داشتم به مسابقه برسم و بعدا در کلاس‌های جبرانی شرکت کنم.

--- اولویتت درس است یا ورزش؟ هردو برایم مهم است، اما ورزش جذابیت بیشتری برایم دارد. البته این دلیل نمی‌شود که اهمیتی به درس ندهم.

---  سقف آرزوهایت در ورزش کجاست؟ الان که به این جایگاه رسیدم توقعات مردم، خانوداه، مسوولین و خودم از خودم بالا رفته است. تیرماه مسابقات آسیایی داریم و امیدوارم برای ایران مدال کسب کنم.
اصلا وقت نمی‌کنم به موبایلم سر بزنم!

--- نوجوانان هم سن شما در حال حاضر بیشتر درگیر تلفن همراه و فضای مجازی هستند، وضعیت خودت در این مورد چطور است؟ باور کنید اصلا وقت نمی‌کنم به موبایلم اهمیت بدهم. اگر در خانه باشم و فرصتی باشد استفاده می‌کنم، اما در موقع تمرین و اردو اصلا با خودم گوشی نمی‌برم و تمام تمرکزم روی تمرین است. می‌دانم که اگر موبایل کنارم باید حواسم پرت می‌شود. حتی به دوستانم هم در حین تمرین توصیه می‌کنم که گوشی را کنار بگذارند.

--- خواب و استراحت کافی است؟ دقیقا مثل یک ورزشکار حرفه‌ای رفتار می‌کنم. ساعت حدود ۱۱ می‌خوابم و ۷:۳۰ بیدار می‌شوم و صبحانه خوبی می‌خورم.

--- وقتی نفر اول رنکینگ جهان شدی حس و حال دوستانت در مدرسه چطور بود؟ من خودم این موضوع را نگفتم، اما مسوولان مدرسه که متوجه شدند بنری زدند و بقیه هم فهمیدند و خوشحال بودند و تبریک گفتند. خوشبختانه همکلاسی هایم از لحاظ درسی خیلی به من کمک می‌کنند.

برای بازی‌های آسیایی و المپیک برنامه دارم

--- وضعیت تنیس روی میز ایران را چطور می‌بینی؟ در این چند سال اخیر پیشرفت زیادی کردیم. در همین رده نوجوانان که خودم حضور دارم نتایج خوبی را کسب کردیم. در قهرمانی آسیا کره جنوبی را یک چهارم شکست دادیم و حتی در نیمه نهایی یک گیم از چین جلو افتادیم. این موضوع اعتماد به نفس زیادی به ما داد. در رده بزرگسالان نیز در بازی‌های آسیایی هانگژو ژاپن را ۳ بر صفر شکست دادند و در نهایت دو مدال تاریخی کسب کردیم.

---  فکر می‌کنی خودت یک روز در بازی‌های آسیایی مدال بگیری؟ اگر همین روند ادامه داشته باشد، فکر می‌کنم در دوره بعدی باز‌ی‌های آسیایی حضور داشته باشم. در خصوص المپیک هم باید بگویم که در المپیک ۲۰۲۸ لس آنجلس فکر می‌کنم به سهمیه برسم.