اینترنت در همسایگی ایران ۳۳ برابر سریعتر است
به گزارش مخاطب ۲۴: در ردهبندی اینترنت ثابت، کشور ایسلند با میانگین سرعت دانلود ۲۸۰ مگابیت بر ثانیه در جایگاه نخست قرار گرفته است. پس از آن، «جرزی» (Jersey) با ۲۷۴، «ماکائو» با ۲۳۵، «لیختناشتاین» با ۲۲۳ و دانمارک با ۲۱۱ مگابیت بر ثانیه در رتبههای بعدی قرار دارند. کشورهای کوچک، اما توسعهیافته اروپایی، با زیرساختهای پیشرفته مخابراتی، عمدتاً در صدر این فهرست دیده میشوند.
در بخش اینترنت موبایل، کشورهای آسیایی و حوزه خلیج فارس رقابت نزدیکی دارند. امارات متحده عربی و سنگاپور با سرعت خیرهکننده ۲۹۸ مگابیت بر ثانیه سریعترین اینترنت موبایل جهان را در اختیار کاربرانشان قرار میدهند. پس از آنها، هنگکنگ (۲۸۰)، شیلی (۲۶۶) و ایالات متحده آمریکا (۲۴۲) در جایگاههای بعدی قرار دارند. کشورهای تایلند، فرانسه، دانمارک، ایسلند و اسرائیل نیز با سرعتهایی بالای ۲۰۰ مگابیت، در میان ۱۰ کشور اول این ردهبندی جای گرفتهاند.
در این فهرست، نام ایران در میان کشورهایی با پایینترین سرعت اینترنت دیده میشود. طبق این گزارش، میانگین سرعت دانلود اینترنت ثابت در ایران ۹.۷۲ مگابیت بر ثانیه، اینترنت موبایل ۱۴.۸ مگابیت بر ثانیه و سرعت آپلود آن نیز ۳۶.۷ مگابیت بر ثانیه است. این ارقام ایران را در کنار کشورهایی مانند لبنان، پاکستان، تاجیکستان و یمن قرار میدهد.
نکته قابلتوجه در این گزارش، اختلاف چشمگیر بین سرعت اینترنت در کشورهای توسعهیافته و کشورهای در حال توسعه یا کمدرآمد است. بهطور مثال، در حالی که میانگین سرعت دانلود در ایسلند به بیش از ۲۸۰ مگابیت میرسد، در کشورهایی مانند افغانستان، سوریه، یمن و اریتره این رقم کمتر از ۵ مگابیت بر ثانیه است. این تفاوت عمیق، نشاندهنده شکاف دیجیتال است که همچنان میان شمال و جنوب جهانی باقیمانده است.
اینترنت سریع و پایدار امروزه نهتنها برای سرگرمی، بلکه در تحصیل آنلاین، دورکاری، تجارت دیجیتال، خدمات بانکی و سلامت از راه دور نقش حیاتی دارد. کشورهایی که در این رتبهبندی عملکرد بهتری دارند، عموماً در دیگر شاخصهای توسعه دیجیتال نیز جایگاه بالاتری دارند.
جدول سرعت اینترنت کشورها در سال ۲۰۲۵ تصویری روشن از جهان نابرابر دیجیتال ارائه میدهد؛ جایی که برخی کشورها به سرعتی نزدیک به اینترنت نوری خانگی مجهز شدهاند، و برخی دیگر هنوز برای بارگذاری یک فایل ساده دچار مشکل هستند. این گزارش میتواند زنگ خطری برای سیاستگذاران فناوری در کشورهای توسعهنیافته در حوزه دیجیتال، از جمله ایران، باشد.
منبع: دیده بان ایران
